Een groene!

Mijn stad is niet de meest gewilde van het land. Sterker, veel Nederlanders zouden er niet dood gevonden willen worden. Dat kan, maar ik heb het er best naar de zin; vooral ook door het vele blauw en groen dat mijn domicilie omringt. En aangezien mijn woonwijk aan de stadsrand ligt, krijg ik daar veel van mee. Zoals onlangs, toen ik op driehonderd meter van huis, in het Zuigerplasbos, een ontmoeting had met een koppeltje reeën. Mijn dag kon niet meer stuk.
     Afgelopen week deed ik in dezelfde omgeving een nieuwe ontdekking. Ik nam een hoog gelach waar, alsof ik werd bespot vanuit de nog half kale bomen. Het zal toch niet, dacht de bescheiden vogelaar in me. Als ik aan een lachende vogel denk, zie ik de groene specht voor me. Maar dat kon eigenlijk niet, want groene spechten houden van oude, gemengde bossen. Zo zag ik hem ooit in de Achterhoek. Maar in het jonge Flevoland, en dan nog wel als het ware om de hoek?
     Eén dag later hoorde ik die spottende lach opnieuw, nu terwijl ik langs de bosrand richting IJsselmeerkust wandelde, naar het koopjesdorp Batavia-stad of all places. Wederom werd ik van hogerop uitgelachen. Ik tuurde omhoog, screende het uitbottende voorjaarsloof. Niets te zien, bovendien zweeg de natuur weer. Ineens maakte een schicht zich los van een populierenbast en zweefde weg in de kenmerkende, wippende spechtenvlucht. Een groene!
     Direct na thuiskomst zocht ik online naar zekerheid. Jippie, op een landelijke site voor vogelspotters trof ik meerdere recente hits van deze groene pracht, exact op dezelfde locaties vlakbij huis! 

     En nu maar hopen dat ik nog vaak word uitgelachen. 

De groene specht. Hij leeft niet alleen in de bomen; foerageert
juist graag op de bosbodem. Mieren en hun larven vormen zijn
hoofdvoedsel. Daarnaast: torren, rupsen, spinnen en ook bessen.
Anders dan andere spechtensoorten is hij geen fanatiek houthakker. 

Kort filmpje van de groene specht zien? Klik HIER