Pfff

'Een Noorweegs schip,' floepte per ongeluk uit mijn mond – verhaspelen is mij niet vreemd. Het zinnetje bleef hangen omdat het grappig klonk, ik ging er daarna zelfs op los: Denemarks design, Zwitserlandse kaas, Frankrijkse wijn. Trouwens, waarom spreekt een Nederlander wel van IJslandse yoghurt, maar niet van Finlandse sauna’s? Finse sauna’s, dan ook IJsse yoghurt, toch? Waarom Mexicanen en Amerikanen, maar géén Canadanen? Irakezen, maar geen Iranezen. Ongetwijfeld hebben taalkundigen sluitende verklaringen voor deze ongein, maar vooralsnog ben ik te lui om dat allemaal uit te pluizen, er goed over na te denken. Nadenken, nadenken, pfff. 
     Helaas word je steeds vaker geconfronteerd met zaken waarover je wél goed moet nadenken. Laat een foto of filmpje de waarheid zien of is het fake? Is die politieman voor je deur een echte diender of een nepagent? Is dat betaalverzoek terecht of word je opgelicht? Is een glad gezicht van moeder natuur of vader botox? Wat is zuiver? Niet eerder werden onze hersens zo op de proef gesteld. Nadenken, nadenken, pfff.

     De huidige Amerikaanse president is eerst en vooral bezig met zichzelf. Op grote afstand volgt zijn tweede focus: zijn onderdanen, althans het klakkeloze deel daarvan dat hem op een schild draagt. De rest van de wereld is bijzaak. Is het dan niet raar dat deze op zichzelf gerichte en ultranationalistische crypto- en vastgoedmegalomaan door vrijwel iedereen een wereldleider wordt genoemd? Een wereldleider, maar van welke wereld dan? Nadenken, nadenken, pfff.
     Ergens las ik dat mensen niet de enigen zijn die zoenen. Dat doen meer diersoorten. Of ze dezelfde intenties hebben is een heel ander verhaal. Zo drukken sommige vissen de lippen op die van soortgenoten, wat juist weer agressie blijkt te zijn. Trouwens, wat zegt een vluchtige mensenzoen eigenlijk, soms uitgevoerd in drievoud? En hoe zit het met die emoji-kusjes? Ook belangrijk: hoe herken je een judaskus? Je hebt zoenen en zoenen. Nadenken, nadenken, pfff.
     Het leven is, kortom, een onlogische chaos die ons boven de pet gaat. Dat is dan ook precies dé verklaring dat ongeveer driekwart van de mensheid gelooft dat achter deze janboel een groot plan zit. Heel begrijpelijk, want daarmee ben je in één klap verlost van al dat nadenken. Pfff.  

Zachtheid

Op klussen in of rondom huis heb ik het niet zo. Natuurlijk in het verleden wel het nodige gedaan. Zeker in tijden dat er weinig geld was om werk uit te besteden, deed een beetje kerel alles zelf, of hij probeerde het... Maar nu de krachten weg beginnen te ebben voer ik op dat gebied nog amper iets uit, behalve een lampje vervangen, een likje verf hier, een dotje plamuur daar, een schroefje zus of zo. En áls ik al iets doe dan altijd met gezonde tegenzin. Er is echter één uitzondering: zelfklevende viltjes onder tafel- of stoelpoten plakken om krassen op het parket te voorkomen.
     Die viltjes zijn er in allerlei formaten en kleuren, zitten handig op papierstrookjes geplakt en zijn spotgoedkoop. Bovendien is het een werkje van niks, met name dankzij dat ‘zelfklevende’. Belangrijker is het resultaat: je voelt meteen meer zachtheid om je heen. De weerstand tussen harde materialen wordt door de wolstof vereffend, de stroefheid verdwijnt. Schaakstukken hebben aan de onderkant meestal een flinterdun laagje vilt en da's niet voor niks. Ze glijden beter, het spel wordt vloeiender, de setting beter. Bijkomend voordeel: het denken en doen lijkt milder, toleranter.
     Eigenlijk zou alle ellende van een viltlaagje voorzien moeten worden. Het geschreeuw en de verontwaardiging alom – de boze ander. Het wapentuig. De hoektanden van roofdieren. Alles wat angst aanjaagt, wat pijn doet, leed voortbrengt. Omkleed de boel met zo'n fijn laagje wolstof, waar dan ook! Soedan, Oekraïne, de Palestijnse gebieden, Myanmar, Oost-Congo. Vilt verzacht overal.
     Dit schrijvend lijk ik wel een spirituele dromer. Maar dat valt heus mee, of tegen, t'is maar hoe je het bekijkt. Wat dan wel? Nou gewoon iemand die zijn tapje graag gepresenteerd krijgt op een bierviltje.

Zelfklevende viltjes.