Een Rus in mijn WC, een geinige boektitel voor een kleine waarheid. Dat zit zo.
Het wasbakje in mijn toilet, ook fonteintje genoemd, was aan vervanging toe. Een nieuw exemplaar plus kraantje, sifon en toebehoren was snel gehaald bij de bouwmarkt. Maar het vervangen van het oude fonteintje door een nieuwe leek mij toch te hoog gegrepen. Een oude wijsheid der Papoea's indachtig – Draag alleen een peniskoker als je je man-zijn waar kunt maken – besloot ik deze klus uit te besteden.
Ik deponeerde mijn opdracht bij Werkspot, een online bemiddelingsbureau dat uitvogelt welke vaklui in jouw area opereren én interesse hebben in de werkzaamheden. Daags later stond Valery op de stoep, een Rus zo bleek. Een boom van een vent met een hoofd dat veel weg had van de huidige tsaar. Bijna een archetype. Grijsblond stekeltjeshaar, wijde jukbeenderen, bleke huid en irissen van gletsjerijs. Het Engels dat hij sprak was verpakt in vet oostblokaccent. Na een korte praktijkinspectie van mijn kleinste kamertje volgde een gestaald gooddd met de diepe basstem van de schurk in een oude Bond-film. Valery leek er vertrouwen in te hebben, een goed teken.
Stiekem was ik ook benieuwd naar de man zelf. Ik zou hem bijvoorbeeld willen vragen waarom hij in Nederland verbleef, maar dat kon geopolitiek wel eens gevoelig liggen. Wel kreeg ik uit hem los dat hij zes jaar (zes vingers) in Nederland woonde, wat ik lang vond voor iemand die de taal niet machtig was. Maar dat zei ik natuurlijk niet.
Terwijl hij aan de slag ging met boorhamer, draadkoppeling, waterleiding en kit, fantaseerde ik twee deuren verderop lichtelijk paranoïde over deze Russische expat. Misschien kluste hij in zijn vrije tijd wel voor het Kremlin. Spielerei met drones? Hacken? Je weet het nooit met dat steppenvolk van tegenwoordig.
Uiteindelijk klaarde Valery de klus naar volle tevredenheid. En als ik nu op de pot zit, en als vanzelf naar het fonteintje kijk, hoor ik hem nog steeds gooddd zeggen. Met vet oostblokaccent en de diepe basstem van de schurk in een oude Bondfilm.
Wat een leuke stukken schrijf je: was bij de Volkskrant op zoek naar West Papua en Nieuw-Guinea en kwam je naam tegen bij een ingezonden stukje over excuses aan/van Indonesië. Gelukkig kent het internet nog wondere wegen!
BeantwoordenVerwijderenGa je blog zeker vaker lezen.
Andrea Koomen
Altijd fijn te lezen. Dank je, Andrea.
BeantwoordenVerwijderen